Reklam
Cesaretim bitik, ruhum bitik. Bana inanmak zorundasın, dostum-ruhumu şöyle yarım düzeltmek bile korkunç ve olanaksız bir çaba gerektiriyor.
Nelerden geçip nereye vardığımı düşünmeden önce bütün gece uyanık kaldım. İntiharıma odaklandım. Çok şeyin yakalandığı bir düğüm.
Birini sevmek istiyorum, çünkü sevilmek istiyorum. Işık ödümü kopardığı için bir tavşan gibi korkup kendimi bir arabanın tekerleklerinin altında atabilirim ve tekerleklerin altında beni bekleyen bu karanlık, kör ölümle nihayet güvende hissederim. Çok yorgun, çok sıradan, çok perişanım.
Gitgide cansız bir makineye dönüşüyorsun. Sevmeye nereden başlayacağını biliyor olsan da sevemiyorsun. Her düşünce bir şeytan, bir cehennem -her şeyi yeniden yapma şansın olsaydı şayet, ah, ne kadar da farklı yapardın bu kez! Eve gitmek, ana rahmine geri dönmek istiyorsun. Dünyanın, acımasızca bütün kapıları bir bir yüzüne kapatışını tek bir şey hissetmeksizin izliyorsun. Bir zamanlar çok iyi bildiğin o sırrı unutmuş gibisin, neşeli, güler yüzlü olmanın, o kapıları açmanın sırrını.
Reklam