Bir insanı neyin yiyip bitirdiğini asla bilemezsiniz. Belli bir ruh durumuna gelmişseniz en basit şeyler bile korkunç sorunlar haline gelebilir. Ve en kötü endişe/korku/acı yorgunluğu, açıklayamadığın, anlayamadığın, nedeni aklına bile gelmeyendir. Metal bir levha gibi yığılır üstünüze, ondan kurtuluş yoktur. Saatine yirmi beş dolar vermeye razı olsanız bile. İntihar mı? İntihar etmeyi düşünen siz değilseniz anlaşılabilir bir şey değildir intihar.
Uyuyorum. Dayanışma duygusu ile. Deniz beni boğmayacak, onlar da. Seviyorlar uyuyan bedenimi. Götün tekiyim. Uyuyan bedenimi seviyorlar. Tanrı'nın bütün çocuklarının sonu böyle olsun.
tanrım tanrım tanrım
kimin umrunda ölü bir
akü?
Ne kötü bir savaş. Ve ne saçma sapan bir kabus. Sadece şu serin an aramızda, hepimizi bir gün çabucak ezip bozuk çocuk oyuncaklarına çevirecekler, merdivenden neşe içinde inerken sonsuza dek kurtuluşa sikilmeyi bekleyen yüksek ökçeli ayakkabılara, sonsuza dek, sonsuza dek, ahmaklar ve budalalar, budalalar ve aletler, cılız cesaretimize lanet olsun.