Ibn-i Teymiyye’nin dediği gibi:
“Düşmanlarım bana ne yapabilir ki?Ben cennetimi kalbimde,bahçemi göğsümde taşıyorum.Nereye götürülsem onlar benimle beraberdir.Hapsedilmem halvet,öldürülmem şehadet ve memleketden sürülmem ise seyahettir.”
-Aynen Meçhul kardeşim ve Hasan'da biraz derinlere dalıp tefekkür etmişti de amellerinin azlığı onu korkutmuştu ve demişti ki:"Şimdi ben ölürsem burda kimsesiz ve yapayalnız kalacağım öylemi?Öyleyse ölmeden daha çok salih amellere sarılmam lazım ki,kabrimi aydınlatan kandiller olsunlar bana..."