İyi de sessizlik kelimelerin yokluğuysa, kendine özgü bir sessizlik nasıl olabilir? Beyaz rengin her zaman aynı olması gibi, tüm sessizliklerin aynı olması gerekmez mi? O halde sessizliği diğerinden ayıranın başta nedeni olmak üzere etrafını çevreleyen her şey olduğu açıktır.
Nereye gittiğini çok iyi bildiğini inkar edecek kadar aptal değil, kararlı, dalgın, neredeyse bir robot gibi yürüyor. Nereye gittiğini biliyor ama ne için ya da neden gittiğini bilmiyor, tıpkı kızgınlığının ya da kızgınlıktan ziyade öfkesinin nereden geldiğini bilmediği gibi.