Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“Bir Aşk” yalın, süssüz bir anlatımla çok güçlü ve derinlikli olmayı başarabilmiş, çok iyi yazılmış bir novella. Samantha Schweblin ve Pilar Quintana tadı aldım okurken. Bu kadarını beklemiyordum, çok güzel bir sürpriz oldu.
Büyük şehirden taşraya göçüp burada izbe, küçük bir kulübe kiralayarak yaşamaya başlayan genç bir kadın çevirmenin birkaç aylık süre zarfında başından geçenleri okuyoruz. Günümüz metropol insanının hayalini gerçekleştirmiş gibi geliyor kulağa ama tabii içeriden bakınca gerçeklerin çok farklı olduğunu görüyoruz. Karakterimiz, taşradaki insanlardan biri olmaya çalışıyor ancak ne ‘yabancı’ ne de ‘kadın’ (üstelik yalnız bir kadın) kimliğinden kurtulması mümkün. Öte yandan, her ne kadar ‘onlardan biri’ olamasa da eskisi gibi de kalamıyor ve bunun karakterin iç dünyasına da ilişkilerine de yansıması muhteşem işleniyor. Taşra-kent ayrımını, taşranın kemikleşmiş geleneksel, muhafazakar yapısını, erkek egemen düzenini, ikiyüzlü ve herkesin hayatında tahakküm kurmayı kendine hak gören dedikoducu insan tipini, toplumsal normlarla şekillenen ilişkileri muazzam işliyor Sara Mesa. Kısaca, taşranın sosyolojisini de taşra insanın psikolojisini de çok başarılı analiz ediyor.
Gözlem ve analiz yeteneğinin yanında kalemi oldukça güçlü bir yazar Mesa. Öncelikle o nasıl bir atmosfer yaratmaktır öyle! Gerilimi metin boyunca iliklerinize kadar hissettiriyor gerçekten. Bunun yanında insan ilişkilerinin dinamiklerini kısacık ifadelerle, neyin ne kadarını söyleyip ne kadarını üstü örtülü bırakması gerektiğini ustalıkla ayarlayarak çok başarılı aktarıyor. Karakterler yaratmakta da çok başarılı; her bir karakter ayrı bir dünya ve onlara dair boşluklara rağmen adeta tanığımız insanlarmış gibi karşımızdalar okurken. Her ne kadar bir aşk romanı değilse de insan ilişkilerine ve
Bir kitap mı okudum yoksa her anına hayran kaldığım bir film mi izledim diye düşünüyorum. Yani bir karakter bu kadar mı iyi analiz edilir, derinden derinden... Karakterin zihninin en kuytu köşelerine girmiş, oradan çıkardığı şeyleri öyle ustalıkla dökmüş ki satırlara, hayrete düştüm. Kısa, yalın, süslü betimlemelerden uzak ama o kadar yoğun ki hislerin okura ulaşması. her cümle, her sessizlik, her bakış gözünün önünde canlanıyor insanın.
Nat (Natalia), genç, deneyimsiz bir çevirmen. Şehirden, geçmişinden kaçmak için ıssız, salaş bir kırsal köye (La Escapa) yerleşiyor. Dökük bir baraka kiralıyor, köpeğiyle yalnızlığını paylaşıyor, çeviri yaparak hayatta kalmaya çalışıyor. Ama kasaba hiç de pastoral değil; tekinsiz, kapalı, önyargılı, mesafeli insanlar… Ve tabii ki “Alman” lakaplı Andreas'la karşılaşması herşeyi değiştiriyor.
Film uyarlaması da var (Isabel Coixet'in 2023 yapımı Un amor), Laia Costa başrolde. Kitapta iç dünya çok derin ama film o yoğunluğu yansıtamamış. Ne bir görsel şölen var ne de duyguların yansıması. tam bir uyarlama hüsranı. İzlenmese de olur ama kitap öyle mi.
Okuduğum kitaplar için 'mutlaka okuyun' gibi bir cümleyi kolay kolay kuramam ama bu kitap için gönül rahatlığı ile söyleyebiliyorum.
Mutlaka okuyun su gibi akıyor pişman olmazsınız.
Of, çok sevdim. Dünyayı açıklamaya çalışmayan, onu tüm karmaşıklığıyla ve dürüst bir yerden gösteren yazarlara bayılıyorum. Tanıştığıma çok memnun oldum Mesa’yla.
Kitap küçük, ıssız bir köye yerleşen genç bir kadının yalnızlığı, yabancılığı ve kurduğu ve kuramadığı ilişkileri etrafında dönüyor. Taşra. Bilen bilir, sadece bir coğrafya değil, bir bakış rejimidir; sürekli görünür olmak, kendine ait bir mahremiyet kuramamak, bir güç ve sıkışma alanında yaşamak.
Nat’ın köye gelişi sadece coğrafi bir yer değiştirme değil; kendine ait bir alan kurma girişimi. Ama taşra dediğimiz yapı daha baştan cinsiyetli. Alan, hareket, hata yapma özgürlük- bunların erkeklere aitmiş gibi örgütlendiği bir yer. (Neresi değil ki?)
Burada durup ‘Kendine Ait Bir Oda’ yı düşünüyorum. Woolf ekonomik bağımsızlık ve fiziksel alan olmadan kadının özgürleşemeyeceğini söyler. Mesa’nın romanında alan fiziksel olarak var gibi görünüyor -ev, oda var- ama neylersin, toplumsal izin yok.
Erkeklerin “yerleşik” olduğu yerde kadın “misafir”…Erkeğin tuhaflığı tolere edilir; kadının tuhaflığı konuşulur, yorumlanır, sınırlandırılır. Erkeğin yalnızlığı karakterdir a canım, kadının yalnızlığı sorun.
Ve kadınlara “Tek başına var olma iddiası tehlikelidir.” diye öğretilir. Nat belki bilinçli bir strateji kurmuyor ama sistemin öğrettiği yollardan birine sapıyor; kendi değerini dışarıdan teyit ettirme yoluna. İşte, aşk olmayan “Bir aşk” da böyle ortaya çıkıyor.
Dilini ayrıca çok sevdim. Gereksiz hiçbir şey yok ama boşluklar anlamla dolu. Kelimeleri gösterişsiz ama çok bilinçli. Büyük olaylar yokken bile huzursuzluk üretmeyi başarıyor.
Sizi küçük bir sinir harbine sokacağı garanti. Ama yine de okuyun derim. Nat’ın tüm o savruluşunda, gücünde ve güçsüzlüğünde tanıdık çok fazla şeye rastlayacaksınız.
#çağlasoykan
GİTSEN İYİ OLUR.1000Kitap
Bir kulübe, bir köpek, bir kadın ve taşra...
Bir penguen?
Ama Neden?
Soralım mı?
Herkesin savaş başlatmak için bir nedeni vardır ama biz kendimize özgü bir sessizlik seçtik.
Ölümüne varmak için tek başına yürüyen o penguen gibi...
Değerli şeyler aramayı bırakmalıyız artık. Kalabalıkların değerli bulduğu koca koca yalanlar. Güçlü değil eskisi gibi. Etkisi.
Sara Mesa, İspanyol yazar, şair. Herkesin seveceği türden bir dili yok. Bir kitapta olamayacak kadar gerçek satırlar. O kadar günümüz ki. O kadar yakın ve yaşanmışlık dolu ki bu sayfalar. Özellikle kendi halinde demlenen sakin kadınların bu modern dediğimiz çağda maruz kaldığı sessiz ve saklı toplum baskısı ile ilgili. Tuzaklara karşı savunmasız, kullanılmaya elverişli, toplumla uyumlanmak istemeyen...
Taşra dediğin nedir ki; hiçliğin ortasında bir avuç ev. Gökyüzü kadar duyarsızlık sonra.
Nat, orada neler mi yaşadı, okursanız öğrenirsiniz:
Nat'ın cesareti neden kırıldı, neden her şey bu kadar düşmanca, bu kadar karmaşık?
Görmezden gelinen ve duyguları hiçe sayılan her kadına hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam etmesi gerektiğini hatırlatan bir kitap.
Hayatta kabullenmemiz gereken en sağlam gerçek: Hiç kimsenin sizin nelerle baş etmek zorunda kaldığınızı umursamıyor olduğu gerçeği.
Çünkü hiç kimsenin umrunda değilsiniz.
Hiç kimsenin hem de!
Sizi kandırmak için kullandıkları numarayla başka birini de kandırmak suretiyle yaşayan bu
Sinirlerimi pek güzel zıplattıEdebiyat
İşinden istifa edip kırsala yerleşen bir kadın, bir avuç insan, harabe bir ev ve sinir uçlarıma dokunan bir okuma. Kadının kırsalda yeni bir hayat kurmaya çalışması, insanların davranışları, o çaresizliği zaten çok etkileyici ancak Bir Aşk’ın asıl okuru ele geçiren yönü zihinde dolaşması. Zihnin karmaşıklığını, takıntılarla ve anlam yüklemeyle savrulmasını Sara Mesa çok iyi detaylandırmış. Kadın karakterin (Nat) zihnindeyiz adeta, anlatıcı da bizim zihnimizde. Pek edebi bir yorum olacak ama sinirden kitabı ısırmak istediğim anlar fazla, kitabı sıkmakta buldum çareyi:) Nat çevirmen, bir taraftan çeviri yapıyor ve onun çeviride karşılaştığı zorluklar, kelimelerin bağlama göre anlam karmaşıklığı da insan ilişkilerindeki zorlukları yansıtıyor. Üstelik çok temiz sade bir anlatımla yazmış. Çok beğendim, keşke herkes okusa.
Okuduğum kitapların filmlerini izlemem, ilk defa kitabı bitirir bitirmez filmini izledim. Film kitabın yüzeyinde geziniyor, olaylar var ancak zihin yönü yok. Kitabın vuruculuğunu filmde bulamadım.
Şaşırtıcı hikayeler / Tatsız okuma
Kısa, kolay ve hızlı okunan bir kitap. Buna rağmen bende bıraktığı tat çok güçlü olmadı.
Ana karakterle bir türlü bağ kuramadım. Hayata, insanlara, haksızlığa neredeyse hiç başkaldıramayan; bu kadar sinmiş bir kadın karakterin tek başına ıssız bir kasabaya kaçıp orada tutunması bana pek inandırıcı gelmedi.
Hikâye yer yer şaşırtıcı. Küçük toplulukların içindeki çirkinlikleri, sessiz şiddeti, bastırılmış kötülüğü göstermesi çok vurucu ve oldukça doğru. Bu anlamda güçlü bir topluluk eleştirisi var.
Ancak kitabın ortalarından sonrası ve özellikle finali beni pek içine alamadı. Edebi olarak da çok “lezzetli” bulduğumu söyleyemem; dili yer yer düz, etkisi çabuk dağılan bir metin gibi geldi.
Okunur, düşündürür ama bende iz bırakan kitaplar arasında yerini almadı.
Puan vermedi·136 syf.·
2026 13. kitabı
Bir Aşk kitabı benim için bir aşk hikâyesi değil. Kadına susmanın nasıl öğretildiğini anlatan bir roman. Nat’in Andreas’la yaşadığı şey sevgi değil; güç, sessizlik ve mecburiyet. Bu ilişki baştan sona eşitsiz ve asıl rahatsız edici olan da kimsenin bunu sorun etmemesi…
Nat’in yaşadıklarını bireysel bir “zayıflık” olarak görmek istemiyorum. Bu, patriyarkanın ürettiği bir durum. Yalnız, güvencesiz ve dışlanmış bir kadının sınırlarının ihlal edilmesi normalleştiriliyor ve kadının sessizliği onay gibi okunuyor…
Sara Mesa, “aşk fedakârlıktır” yalanını parçalıyor. Bu kitap bana şunu düşündürüyor: Kadınlara aşk diye öğretilen şey, çoğu zaman sadece tahammül...
8/10
Beğendi
·2026 30. kitabı
İspanyol yazar 
Sara Mesa ile tanışmam 'Bir Aşk' sayesinde oldu. Bu ilk karşılaşma, bana insanın en kırılgan anlarında beliren çatlakları ve yalnızlığın kaçınılmaz yankısını gösterdi.
Başlığının vaat ettiği romantizmi bilinçli biçimde tersyüz eden roman, Nat’in taşraya çekilişini bir huzur arayışı değil, kırılganlığının ve güvensizliğinin görünür hali olarak sunar.
Nat (Natalia), şehirden uzaklaşıp kırsalda küçük bir barakada yaşamaya başlayan genç bir çevirmen. Sahiplendiği köpeği Sieso ile kurduğu bağ, Andreas’la yaşadığı ilişki, köyün sert ve yargılayıcı bakışı, romanın merkezinde işlenen temaları örüyor: yalnızlık, şüphe ve kayıp.
Mesa’nın dili, belirli duyguları ve eylemleri tekrar ederek bir döngü yaratıyor. Kıskançlık, gözetleme, özlem ve reddedilme farklı sahnelerde yineleniyor. Bu atmosferde “aşk” artık güven ve yakınlık değil, takıntı ve kırılganlık demektir. Nat’in Andreas’a duyduğu özlem, Sieso’yu koruma çabası, yabancılaşma, hepsi aynı soruya yönelir: Aşk gerçekten neyi ifade eder? Bana göre; bir kadının yaşadığı olaylar ve deneyimlerle karşı karşıya kaldığı bir sınav...
Romanın sonunda Nat’in karıncaları izlerken yaşadığı aydınlanma, bütün bu kırılganlıkların ve kayıpların bir anlam taşıdığını gösterir.
Bir Aşk kitabını, 'Aşk, güvenli bir bağ değil; insanın varoluşun kırılganlığıyla yüzleşme cesaretidir.' düşüncesiyle kapağını kapattım.
Sara Mesa, süssüz bir anlatımla derinlik kazandırmayı başararak, az sözle çok şey söylemenin ve okuru sessizlikte bile sarsmanın güçlü bir örneğini veriyor.
Sara Mesa ile tanışmam 'Bir Aşk' sayesinde oldu. Bu ilk karşılaşma, bana insanın en kırılgan anlarında beliren çatlakları ve yalnızlığın kaçınılmaz yankısını gösterdi.
Başlığının vaat ettiği romantizmi bilinçli biçimde tersyüz eden roman, Nat’in taşraya çekilişini bir huzur arayışı değil, kırılganlığının ve güvensizliğinin görünür hali olarak sunar.
Nat (Natalia), şehirden uzaklaşıp kırsalda küçük bir barakada yaşamaya başlayan genç bir çevirmen. Sahiplendiği köpeği Sieso ile kurduğu bağ, Andreas’la yaşadığı ilişki, köyün sert ve yargılayıcı bakışı, romanın merkezinde işlenen temaları örüyor: yalnızlık, şüphe ve kayıp.
Mesa’nın dili, belirli duyguları ve eylemleri tekrar ederek bir döngü yaratıyor. Kıskançlık, gözetleme, özlem ve reddedilme farklı sahnelerde yineleniyor. Bu atmosferde “aşk” artık güven ve yakınlık değil, takıntı ve kırılganlık demektir. Nat’in Andreas’a duyduğu özlem, Sieso’yu koruma çabası, yabancılaşma, hepsi aynı soruya yönelir: Aşk gerçekten neyi ifade eder? Bana göre; bir kadının yaşadığı olaylar ve deneyimlerle karşı karşıya kaldığı bir sınav...
Romanın sonunda Nat’in karıncaları izlerken yaşadığı aydınlanma, bütün bu kırılganlıkların ve kayıpların bir anlam taşıdığını gösterir.
Bir Aşk kitabını, 'Aşk, güvenli bir bağ değil; insanın varoluşun kırılganlığıyla yüzleşme cesaretidir.' düşüncesiyle kapağını kapattım.
Sara Mesa, süssüz bir anlatımla derinlik kazandırmayı başararak, az sözle çok şey söylemenin ve okuru sessizlikte bile sarsmanın güçlü bir örneğini veriyor.
Sara Mesa-Bir Aşk
#kitapyorumum
Aşk dedikleri duygu nasıl birşeydi? Bir kadın olarak her daim güçlü kalınıp da aşık olunabilir mi? Peki ya gerçekten de bir erkeğe güvenilebilir miydi?
Natalie yerleşik hayattan göç edip kırsal kesimli La Escape'ye yerleşir. Yemyeşil bir alanın tepesinde yaşlı bir adamdan bu evi kiralayan Natalie, o eve girdiği andan itibaren sorunlar yaşamaya başlar. Ansızın bir gün uykusundan tıkırtılar duyar ve karşısında yaşlı ev sahibini bulur. Evine ansızın giren bu yaşlı adam ile tartışan Natalie olayları unutmaya başlar. Fakat yine bir gün o evde yaşadığı bir sorun ile karşı karşıya kalır. Gökyüzünden yağan yağmurun ardından evinin çatısından su damlaları sızmaya başlar. Natalie çaresizce ev sahibi ile yüzleşmemeye karar kılar ve kendince bulduğu yöntemle idare etmeye çalısır. Ancak, O bölgede bu işler ile ilgilenen Andresan'ı çağırma kararı alır. Andresan'ın Natalie olan aşkının, Natalie'nin kocaman kasaba da yalnızlığının hikayesi..
Benim için bu kitap beklentimin altına düşdü desem daha doğrudur. Fakat şunu söylemem gerekli ki; Her zaman aşka olan inancınızı kaybetmeyin. Bu kitabı şimdiden alıp okuyacak olanlara; İyi okumalar dilerim.
.
.
.
.
.
Bazı kitaplar vardır hiçbir karakterini sevmeyip kitaba bayıldığım;mesela Stoner kitabı gibi…Bu kitapta da baş karakter Nat da dahil hiçbir karakteri sevmeyip kitaba bayıldım…
Metropolden taşrada yaşamaya başlayan Nat köpeği ile kasabaya uyum sürecini yaşarken başına çok değişik şeyler gelmeye başlar;yağmurda tavanı akan evini tadilat sorumluluğunu yüklenmek istemeyen pinti ev sahibinin tavrı gibi…
Aslında çevirmenlik yapmaya karar veren Nat yaşadıklarının etkisiyle kendini değişik bir ilişkinin içinde bulur…Duygusuz,kuru ve romantizmden uzak…
Nasıl başlarsa başlasın…Hangi çağda yaşanırsa yaşansın bir kadın sevilmek ister…Yazar bu mesajı öyle gerçekçi vermiş ki bu arada yazarın tarzına,kalemine,üslubuna bayıldım…
Oluşturduğu atmosfer ile okuyanı içine çeken günümüz ilişkilerini bir kasabanın realizminde damıtan bu çok güzel kitabı gönülden tavsiye ederim….
Yalnız bir kadının varolma mücadelesi Çağdaş İspanyol yazar Sara Mesa’nın kaleminden harika kurgulanmış…Tavsiyedir…
