Yazar:
Sara Mesa
Çevirmen:Soykan Özyurt
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sara Mesa'nın "Aile" romanı, dışarıdan bakıldığında kusursuz gibi görünen bir evin içindeki görünmez şiddetin ve kontrol arzusunun anatomisini çıkarıyor.
Roman, otoriter, sabit fikirli ve arkaik ilkelere sahip bir baba figürü ile onun boyun eğmekle yükümlü anneden ve dört çocuktan oluşan ailenin yaşadığı ilişkiler krizine odaklanıyor. Babanın "Bu ailede sır olmaz!" şeklinde kurduğu mutlak otoriteye rağmen, aslında aile sırlar, utançlar, yalanlar, sessizlikler, kaygılar ve kaçış planlarıyla dolu bir sofra etrafında toplanmıştır.
Yazar, soğukkanlı ve keskin anlatımıyla kişisel bağları ve krizleri derinlemesine inceliyor. Romanda, kurumsallaşmış hükmetme arzusunun ve kontrolün, ailenin gündelik yaşamındaki yansımaları bir cerrah titizliğiyle gözler önüne seriliyor. Sara Mesa, duygusal kopuşları ve içsel yaraları korkusuzca masaya yatırarak, hem okura tanıdık gelen hem de kaçmak istenilen çatışmalara tanıklık etme fırsatı sunuyor. "Aile", mutsuzluk üreten mutsuz otoritenin beyhudeliğine ve çatırdarken çıkardığı yırtıcı sese odaklanan bir roman olarak özetlenebilir.
Aile – Sara Mesa
Sara Mesa başlıklarla okuru bilinçli olarak yanıltmayı seven bir yazar. Kelimelerin vaat ettiği şey ile metnin sunduğu gerçek arasındaki o keskin mesafe Aile’de de güçlü bir şekilde hissediliyor. Başlık bir sıcaklık ve birliktelik çağrıştırsa da romanın içinde bunun tam tersine, giderek daralan ve boğucu bir atmosfer var.
Romanın merkezinde son derece otoriter bir baba figürü var. Babanın sesi o kadar baskın ki evde başka kimsenin sesi duyulamıyor; ne annenin ne de biri evlatlık olan dört çocuğun. Her şeye müdahale eden, her şeyi kendi doğrularına göre şekillendirmeye çalışan bu figür evin havasını sürekli gergin tutuyor.
Sevgi, şefkat ve güvenin yerini giderek artan bir tedirginlik alıyor. Okur, özellikle babanın bulunduğu sahnelerde evin o ağır atmosferini neredeyse fiziksel olarak hissediyor. Böylece ev dediğimiz yer bir sığınak olmaktan çıkıp sürekli tetikte yaşanan bir alana dönüşüyor.
Sara Mesa, aile kurumunun içindeki güç ilişkilerini, otoritenin yarattığı görünmez yaraları ve çocuklukta açılan çatlakların insanın bütün hayatına nasıl sızabildiğini etkili bir anlatımla ortaya koyuyor.
Bir Aşk’ta olduğu gibi burada da kelimelerin titizlikle seçildiği bir anlatı var.
İnsanı, aile içindeki rollerini yeniden düşünmeye çağıran güçlü bir roman.
Soykan Özyurt çevirisiyle @selyayincilik
#Aile #selyayınları #selyayinlari #selyayıncılık #selyayincilik
“Şeyleri anlamak için onlara çok yakından bakmak gerek,diyor kendi kendine;yine de kimi şeyler var ki asla büsbütün yakalayamıyorsun onları.”
Bazı şeyleri anlayabilmek için öncelikle onu kendi
Aile // Sara Mesa
Bazı şeyler dışarıdan göründüğü gibi mükemmel olmayabilir; bu kitapta anlatıldığı gibi…
Mesa’dan okuduğum ikinci bir kitap #aile
Otoriter ve kendince sabit ilkelerle aile kurallarını belirleyen bir baba; erkek otoritesini kabul edip boyun eğmekle yetinen bir anne ve dört çocuk etrafında gelişen bir anlatı Aile.
Babanın sesi çok yüksek; dediğim dedik. Bu ortamda yetişen ve kendi kasırgaları içerisinde balçığa bulanan bir bataklıkdaki çocuklar; çocuk olduklarını bilemeden, duygularını yeterince ifade edemeyip yetişkinliğe adım atarak hayatta bocalamaktalar.
Sara Mesa aile üzerinden gücün mutsuzlukla eşdeğer olduğunu, çocukluk travmalarının tüm yaşamı etkileyen faktörlerden sayıldığını kaygı verici cümleleriyle bir cerrah edasıyla ifade etmiş.
Olağanüstü…
Aile, dışarıdan “normal” görünen bir ailenin içindeki baskı ve çatışmaları anlatır. Roman, büyük olaylar yerine aile bireylerin çocukluk-gençlik-yetişkinlik evrelerindeki günlük hayatlarına ve olaylar karşındaki içsel çatışmalarına odaklanır.
Kardeşlerin,aynı baskı ve otoriter tutumla “aile” çatısı altında birleşmesine rağmen her birinin olaylar karşısındaki davranışları ve psikolojik durumları birbirinden farklıdır.Bazıları,otoriteye sessiz kalarak kurallara uyum sağlamaya çalışırken,bazıları kendi özgürlüklerine doğru kaçış yolları aramaya başlar.
“Normal aile” kavramına cevap arayan bu roman, tavsiyedir ️
Leyla YolalanRoman
“Aile” İspanyol yazar Sara Mesa’nın “Bir Aşk” tan sonra okuduğum ikinci romanı. Romanda dışarıdan bakıldığında normal ve mutlu bir aile görülür. Ancak Sara Mesa, bu ailenin yaşadığı evin kapısını yavaş yavaş aralar ve okura bu ailenin farklı yanlarını gösterir. “Ailede sır olmaz” diyerek evde mutlak bir otorite kuran Baba, Baba’nın bu mutlak otoritesini kabul eden bir Anne, otoriteye boyun eğen/ özgürlükleri için bir çıkış arayan dört çocuk.Sara Mesa “Aile” de “Bir Aşk” ta da şahit olduğumuz gibi duygusal kopuşları ve yaraları korkusuzca masaya yatırırken hem aşina olduğumuz hem de arkamıza bakmadan kaçmak istediğimiz çatışmalarla mesafeyi koruyor. Ve bunu soğukkanlılıkla, çok başarılı yapıyor.
Aile yazardan okuduğum ikinci kitap. Katı bir ailede,despot bir babayla büyüyen çocukları,ailenin hikayesini zamanı eğip bükerek anlatmış yazar. Zamanda sıçrayışlarla çocuklar büyüyor ve anne babanın da yaşamını öğreniyoruz.
Ev ortamı çok ideal gibi görünse de saydam bir eril psikolojik şiddet kol geziyor evde.Kurallar çok net,hatlar çok keskin.Babanın sesi hepsini bastırıyor. Çocukların içlerinde fırtınalar kopuyor ama duygularının derinliklerinde kendileri boğuluyor.Çocuklar büyüdükçe otoriteye farklı farklı tepkiler veriyor.Ama kendilerini bulmaları hep bir uzun sürüyor.Bulan da sesini duyurmak için hep mücadele etmek zorunda kalıyor çünkü babanın kalıpları çok dar,çok keskin,anne edilgen.Dağınık ilerliyor kitap ama zaman içinde dört çocuğun ve anne babanın evrildiği yerleri bir şekilde öğreniyoruz.Aşırı otoritenin bireyde açtığı yaralara parmak basıyor kitap. Yazar soğuk ve mesafeli ama amacına ulaşıyor. Sadece kitap daha uzun olsun, bazı karakterler daha derin verilsin isterdim. Yoksa güzel kitap.#okudumokuyun #okudumbitti @selyayincilik #kitaptavsiyesi #kitapönerisi
