Güneş yüzüne tüm huzmelerini saçarken izledim seni. Tek başına oturduğun yerde, kimsesizken sevimli bir çocuğu andırıyordun sanki. Bana bakıpta birşeyleri anlamandan korktum. Korkmama rağmen doyasıya bakmaktan alıkoyamadım kendimi. İşte o zaman anlamıştım senin tüm kusurlarına bile hayran kalabildiğimi. İşte o zaman anlamıştım bakmakla görmek arasındaki o muazzam farkı