S.
@heyse
Hayat bitse ne çıkar...
Şu anda okuduğu kitap
Yüreğinin derinliklerine kök salmış bir soğukluk, yalnızlık daha da önemlisi değersizlik hissi vardı. Dünyadaki öneminin ne olduğuna dair bir fikri yoktu Gri'nin. Gri yanlış sevilmişti çünkü. Sevgiden ziyade övgüye mazhar olmuştu. Gördüğü ilgi ve övgüler de şarta bağlıydı. "Bizi memnun ettiğin sürece."
Reklam
Birini sevmek ile yanlış sevmek, tabancanın namlusundan milimetrik bir sapmayla çıkan ve birbirinden çok farklı noktalara saplanan iki merminin halini andırır.
Yanlış sevilmek şuna benzetilebilir: Çiçeği sularsınız ama toprağa döktüğünüz suda çiçeğin fıtratını bozan, zararlı, yabancı bazı maddeler vardır. Ya da günde bir kere sulanması gereken toprağı sabah akşam sular, toprağı çeltik tarlasına çevirirsiniz.
Aşk bu açıdan da kendini aldatmasıdır insanın.
Oysa aşk konusunda kimse yalan söylememeli.
Aşkın sadece tutkuyla bir başkasını sevmek olduğunu söylemek koca bir yalandır.
Aşk karşılıksız yaşanamaz.
Aşkı besleyen sevilmek ve önemsenmek duygusudur. Bu anlamda aşk, bir başkasının dünyasında varolma çabasıdır. Kendi varoluşunun bir başka varoluş tarafından onaylanma ihtiyacıdır. Bir çift gözbebeğinde yansıma, böylece varoluş kazanma ihtiyacıdır.
Bir başka varoluşun içinde iyi bir yeri olduğuna inanmayan, tek taraflı sevse bile en azından muhayyilesinde onun tarafından önemsendiğini hissedemeyen insanın aşkı biter.
"Şunu tekrar vurgulamak istiyorum: İnsanın kendisiyle ilk ilişki kuran benliğidir. Hem kendisinin hem de o insanın farkına varan benlik, karşısında bulunduğu bu varlığı anlamlandırmak zorundadır. Benlik nesne konumundaki varlık hakkında değerlendirmelerde bulunur: İyi/kötü, değerli/değersiz, sevilen/sevilmeyen, anlamlı/anlamsız gibi. Sen de biraz önce ne dedin? 'Kendi varlığımdan nefret ediyorum.' Nefret ede kim, nefret edilen kim? Nefret eden narsistleşmiş benlik; nefret edilen ise senin hayatın, senin varlığın. Benlik kişinin varlığını bir hafiye gibi izleyerek ölçüp biçer yorumlarda bulunur, anlamlandırmalar yapar. Narsist, yani kendi yaratılmışlık gerçeğini inkâr ederek büyüklenmeci bir tavra bürünen benlik, önündeki kendilik nesnesine, aşılması imkansız mutlak standartlar, ölçüler ve idealler dayatır.: Mükemmel olursan değerlisin. İnsanlar senin hakkında iyi şeyler düşünüyorsa değerlisin veya başarılıysan bir işe yararsın, yoksa bir hiçsindir. Hayat anlamsız ve saçma bir uğraştır; bu saçmalık içinde amacın Tanrısal bir güç kazanmak, kendi yaşamının anlamını yine kendin bulmaktır vs. gibi"
İnsanı diğer varlıklardan ayıran en önemli şeyin akıl olduğu söylenegelmiştir hep. Ancak bana göre insanı diğer varlıklardan ayıran en önemli özellik, bir benliğe ve bilince sahip olmasıdır. İnsan dünya üzerinde bir benliğe sahip tek canlı. Akıl ise benlik ve bilinçten süzülen bir aygıt. İnsan bilince sahip olan benliğiyle hem kendisinin, hem de dışarıdaki varlıklar ve nesnelerin farkına varıyor.