Kırmızı Pazartesi
Cinayeti işleyen ikiz kardeşler hakkında insanlar defalarca “Onlar iyi insanlar böyle bir şey yapmazlar.” diyorlardı. İyi insan olmaları, toplumun “namus” baskısı altında fayda etmedi. Toplum namus için cinayeti meşru görecek zihniyetteydi ve kardeşler bu baskı altında ezildiler. Kitabın belirli noktalarında kardeşlerin aslında cinayeti işlemek istemediklerini görüyoruz. Defalarca süreci uzatıyorlar ve yakalanmak istercesine cinayeti herkese duyuruyorlar. Bu bir yardım çığlığıydı belki de.