Hhuyuk
@hhuyuk
Ruhların ve mânâların birliği ve benzerliği kalıpların karşı karşıya gelmesine nasıl bağlı olabilir ki, aynı aşıyı yemiş bir gül ağacı, yedi günlük yolda da, yetmiş günlük yolda da aynı evsâfı hâizdir
Reklam
İnsan, kâh zulümdür, kâh fesattır, kâh ateştir, kâh ise vebâ… Gene o insan hem hikmettir, hem salâhtır, hem kâinat ve hem maksut
İnsan demek, sınıfı, seviyesi ne olursa olsun, aynı ihtirasların, aynı duyguların hâkim olduğu yer demekti. Ben ise halk tabakası arasında, kendine ve etrâfındakilere tarafsız olan, menfaat endîşelerinden ve ihtiraslarından baş çevirmiş insanlar bulacağımı zannetmiştim
Maalesef ilk zamanlarda kendimi, bu mücevherin kendisi zannetmiştim. Fakat şimdi, boyası aşınmış bir cam parçası gibi donuk ve fersiz manzaramdan ürküyorum
Zîra çiçekli bir ağacın rüzgâr nasıl silkeler, tartaklar ve hırpalayışında bir çiçeğini yolup düşürürse, aşk da nefsin büyüklük, gurur ve şerefleri çiçeğini aynı am
ansız hücumla kırıp geçiriyorsa
Reklam