selin
@hicazmakami
Puan vermedi·250 syf.·
2019 194. kitabı
Bir yazarın babası ile olan hikâyesi diyelim.. Uzun zamandır okumak istediğim ve sürekli ertelediğim bir eseriydi Hasan Ali Toptaş'ın..
Babasını kanserden kaybediyor yazarımız, ama farkediyoruz ki onu hiç incitmiyor.. Okurken sürekli mırıldandım kendi kendime; böyle anlayışlı bir evlat mıyım diye sordum:))
Okuduğumuz her roman bir nevi canlanır gözümüzde.. Şunu söylemeliyim ki; Toptaş bu sefer sayfaların arasına almış bizi, sanki küçülmüşüz de sayfaların içinde dolaşmışız:))
Ben de nefes aldım, üzüldüm, sinirlendim, uyudum, uyandım, babamın elini öptüm.... Daha ne söylenir ki başka?
Kitap okumalı gürül gürül!
Keyifli okumalar..
