Yalnız, ömrünün sonuna doğru acınası yaşamını canlandıracak tek bir şey girmişti hayatına :palto kılığındaki aydınlık bir konuk. Sonra hükümdarların,kralların,tüm dünyata egemen olanlarım başıma gelen mutsuzluk onun da başıma gelmişti.
Zavalli genç memur, yasadigi su kısa yaşamlarında insanların ne kadar da acimasız olduklarını, sözde kibar olduğu düşünülen eğitimli ve sosyetik kişilerin içlerinde sonsuz kötülükler barındırdığını gorerek ürperir, yüzünü elleriyle kapatırdı. Tanrım! En kötüsü de, insanların dürüst ve asil olarak değerlendirdikleri kişiler yapıyordu tüm bunları...
Bütün o memur babalar, sağda solda bir vatansever olduğunu bagiran kişiler; bu insanların tek istedigi sey, bir şeyleri kiraya vermek! Para için anası da, babası da, hatta Tanrisini da satar bu gözü aç köpekler, açgözlü alçaklar!