Yalnız, ömrünün sonuna doğru acınası yaşamını canlandıracak tek bir şey girmişti hayatına :palto kılığındaki aydınlık bir konuk. Sonra hükümdarların,kralların,tüm dünyata egemen olanlarım başıma gelen mutsuzluk onun da başıma gelmişti.
Zavalli genç memur, yasadigi su kısa yaşamlarında insanların ne kadar da acimasız olduklarını, sözde kibar olduğu düşünülen eğitimli ve sosyetik kişilerin içlerinde sonsuz kötülükler barındırdığını gorerek ürperir, yüzünü elleriyle kapatırdı. Tanrım! En kötüsü de, insanların dürüst ve asil olarak değerlendirdikleri kişiler yapıyordu tüm bunları...