Yalnızdı, terk edilmiş, yokluğa savrulmuş, umutsuz ... Üstelik de üşüyordu; içinden gelen derin bir soğuktu bu. Onu hiçbir şey değiştiremezdi. Bu buz gibi ölüm hali onun mutsuzluğunun temeliydi ama yine de o duyguya her zaman sarılacaktı, çünkü varlığının çekirdeği oydu; tüm benliğini onun çevresine kurmuştu.
Bizə çiçəkləri sevdiyini söyləyən qadının, çiçəklərə su verməyi unutduğunu görsək, onun çiçək sevgisinə inanmarıq. Sevgi, sevdiyimiz şeyin böyüməsi və yaşaması üçün göstərdiyimiz əməkdir. Bu əməyin olmadığı yerdə, sevgi də yoxdur.