•Hilal•
@hilaledebiyat
| Edebiyat |
Oscar Wilde’nin bu romanını okurken bu kadar beğeneceğimi düşünmemiştim; ama sayfaları çevirdikçe esere olan hayranlığım artmaya devam etti. Hiçbir sayfasında sıkılmadım ve herkese okuması konusunda tavsiye edeceğim kitaplar arasında yerini aldı. Kısaca konusundan bahsedecek olursak da Basil adlı bir ressam Dorian Gray adlı gencin resmini çizer ve Dorian resmin hep aynı gençlikte kalacağını kendisinin ise yaşlanacağını düşünür ve bir gün hep genç kalması için dua eder ve Dorian yaşlanmaz ama onun yerine portre yaşlanır. Bu durum da zamanla Dorian’da tarifsiz sorunlara yol açar. Benim en çok hoşuma giden detay çirkinlik ile güzelliğin ve bununla birlikte yaşlılıkla gençliğin birbirleriyle hem bu kadar içiçe hem de bu kadar aykırı olması ve de bunun roman boyunca sürüp devam etmesi. Aslında çirkinleşen ya da yaşlanan şey bedenimiz değil ruhumuz.
Huzursuzluğun huzuru. Bir romanın adı huzur olsun ama okurken sizi derinden derine sarssın ve içinizde büyük bir huzursuzluk yaratsın. İşte bu roman en kısa şekliyle bu şekilde özetlenir kanımca. Tanpınar benim için çok yönlülüğüyle her zaman özel bir kalem olmuştur. Karakterleri yorumlayacak olursam İhsan, hepimizin bildiği gibi Yahya Kemal’i temsil ediyor ve onun düşünce hayatına nasıl tesir ettiğini bu roman vasıtasıyla da görmüş oluyoruz. Suat, Tanpınar’ın bizzatihi kendisi. Bize her ne kadar Mümtaz gibi gösterilse de aslında Tanpınar’ın iç dünyasını en iyi yansıtan karakter Suat. Öfkeli, asi, alaycı ama bir o kadar da kırılgan Suat. Nuran’a gelecek olursam romanda en çok sıkıldığım kısımları. Okuyup sıkılanlar bırakanlar Nuran’da bırakıyordur. Tavsiyem kendinizi zorlayın bitirin ve Suat’ı mutlaka siz de keşfedin.
