hilal
@hilalgnd
Şu anda okuduğu kitap
Avrupa'da kadınlar seçim hakkı, memuriyet hakkı istiyorlar... Bizse onları burada refah hakkı ve saadetten değil, hayat hakkından yoksun bırakıyoruz. Çünkü karanlık evlerinde yosunlanan kadınlar için hiç kimse yaşıyor diye iddia edemez. Evler böyle... Sokağa gelince, bugün namuslu bir kadın sokağa çıkma mecburiyetini üzücü bir azap olarak bilir. Çünkü azıcık temiz ve şık oldu mu, bütün erkekler saldırganca tavırlar ve bakışlarla kendisini sürekli rahatsız ederler. Bu saldırıyı dille ve hatta elle yapmaya kadar küstahlığı ileri götürenler de olur. Sonra da bazen, kadın olmak itibariyla, süse düşkün olan zavallıların kiyafetlerine saldırılır. Hükümet, iki de bir kim bilir nasıl garip fikir ve akımlara yenilerek, bu saldırıyı teşvik edecek beyannamelerle bu hareketi kızıştırır. O zaman, biraz modaya uygun bir kıyafetle sokağa çıkan kadınlar için her adımda bir küstahça saldırı kesindir. Kadın, erkek, ihtiyar, genç, bey, ağa... Herkes... Kızlarını, karılarını aynı kıyafette sokağa çıkaran adamlar bile, bu zavallıya lanetli bakışlarla bakarlar. Bu ise hiç hayat değildir, yalnız bir işkence... Eğer ahlaksa, bu yalnızca kıyafete bağlı değildir. Mesela, bol çarşaf giyen kadınlar içinde kötüler yok mudur? Şık bir kadın, edep ve terbiyeyle giderken, niçin itiraza uğrasın?
Evlilik yapılırken soruşturulan şey sadece mevki, sadece servet ve sadece namus meselesidir. Ahlak ve tavırlar, eğilimler ve fikirler, bizim için o kadar önemsiz bir şeydir ki, konuşmaya bile değer görülmez.
Önceden zaten kibar yoktu, bugün zengin de kalmadı. Eşitlikse yalnız herkesin ahlaksızlık ve fikirsizlikte birbirine benzemesinden ortaya çıkıyor demektir.