Biz sevgiden korkarız çünkü sevgi küçük ölümdür. Sevgi bizim teslim olmamızı gerektirir ve biz teslim olmayı hiç istemeyiz. Biz diğerinin teslim olmasını isteriz, biz diğerinin köle olmasını isteriz. Ancak diğer tarafın arzusu da aynıdır. Erkekler kadınların köle olmasını ister ve elbette kadın da aynı zamanda aynısını ister.
Merkezde boşluk, salt boşluk vardır. O sadece egodan gelir ve ego toplum tarafından yaratılmış sahte bir varlıktır, o bir kimliktir, görecelidir. Ansızın bir darbe alırsın ve ego incinmiş hisseder, öfke oradadır.
Niçin o sana hakaret ediyor?
Belki de o haklıdır. O zaman ona kızmaktansa şükran duymalısın.
Belki de o haksızdır. Şayet haksızsa onun yanlışı için niye kendi kalbini öfkeyle kavurasın?