Hilal D.
@hilalmmm
..
20 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben seni özüme katmışım, öz’üne karışmışım senin. İstersen dünyanın öbür ucunda ol. Ben seni öz’lediğim sürece sen hep benim yanımda olacaksın. Ve ben, var olduğum sürece, yanımda bile olsan, seni hep özleyeceğim. Her bir parçanı tek tek özüme katacağım her yeni gün, seni ölümüme kadar, ölümsüz yapacağım demiş büyük usta. Kanımda, canımda ve her ânımda sen varsın demiş aslında. Mesafelerin ilişkileri zerre kadar etkilemediğini, çünkü asıl önemli olanın kalpteki mesafe olduğunu bir manifesto gibi öğretmiş, anlayana!..
Reklam
Hiç aklından çıkmayan birinin, hiç aklından çıkmadığını bilmenin verdiği emsalsiz mutluluğu yaşamak ve kimsenin gerçekten “Nasılsın?” demediği bir dünyada, bilmem kaç yüz metre/mil/kilometre ya da her ne ise mesafeden varlığını hissettiren, elini, ayağını, kalbini titreten, yüzünü güldüren birine duyduğun tarifsiz bir duygu oluyor özlemek. Ve tarifi mümkün olmuyor.
Anestezisiz bıçak altına yatmak gibi bir şey oluyor özlemek.
Kendi kendine konuşmak oluyor bazen özlemek. Sanki yanındaymışçasına, onunla konuşuyormuşçasına, ona bir şeyler anlatıyormuşçasına. Öyle bir özlemek ki sevdiğinin yürüdüğü yolu, geçtiği eşiği, bastığı toprağı, yemek yediği kaşığı, başını koyduğu yastığı, susadığında elini uzatıp uyur uyanık su içtiği bardağı, yüzüne sürdüğü sabunu, ayağına giydiği terliği, dokunduğu, temas ettiği, sevdiği her şeyi sevmek, değer vermek oluyor.
An gelip sadakat oluyor özlemek. Aradaki onca mesafeye, bazen yüzlerce kilometreye rağmen, nerde ne yaptığından haberdar etmek oluyor diğerini. Özlediğinin kalbindeki yerini sürekli sıcak tutmak oluyor özlemek. Buz gibi bir havada, sevdiğinin sesini duyduğunda ısınmak gibi. Sevinmek sonra, bir yerlerde belki eski bir mektupta, küçük sararmış bir notta yazdığı iki satırı okuyup, gözlerinin dolması oluyor.
Sonra inanmak. Kadere öyle inanmak ki yüz zarla oynanan bir tavlada, bütün zarları altı atmak gibi bir şey oluyor özlemek.
Tüm günü birlikte geçirme arzusu mesela ve tüm geceyi. Öyle bir şansımız olsaydı, birlikte neler yapardık diye hayal etmek. Peki acaba o şimdi ne yapıyordur, o da beni düşünüyor mudur diye düşünmek oluyor özlemek.
Yüzlerce kilo ağı şıp diye derinlere götüren kurşunlardan da ağır bir özlem bu. Nefes alırken denizin kokusunu duyuyorum sanki. Ahh özlemek, tek bir duygu değil ki! Ne kadar çok şey bir araya geliyor ve ne çok acıtıyor özlerken. Unuttuğumu sandığım ama unutamadığım, unutmak istemediğim, unutmuş gibi yaptığım ne varsa özenle birikiyor aslında bir yerlerde. Hiç farkında olmadan birikiyor hem de.
Sonra bir anda büyük bir dalga önüne katıp getiriyor ne varsa ve kıyısına vuruyor insanın acımasızca.
Reklam