Hilal D.
@hilalmmm
..
20 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ruhun Derinliğinde Açan O Naif ve Onurlu Direniş:Gelincik Mevsimi
Çiler Nazife Koşar’ın kaleminden dökülen Gelincik Mevsimi, modern zamanların gri betonları ve sağır edici gürültüsü içinde, okuru kendi iç sesinin tenhalığına davet eden müstesna bir eser. Yazar, hukuk pratiğinin o soğuk ve mesafeli dilinin ardında biriken "insan payı"nı; yarım kalmış cümleleri, ertelenmiş umutları ve adı konmamış acıları büyük bir edebi zarafetle gün yüzüne çıkarıyor.
Kitap, adını kurak toprağın derin çatlaklarında, kimsenin çağırmadığı bir anda kendi hükmüyle başkaldıran o narin kırmızının, yani gelinciğin inadından alıyor. Bu "rağmen" deme gücü, eserin her satırına bir direniş ve bir o kadar da naif bir duruş olarak sirayet etmiş. Koşar; Tarkovski’nin sisli karelerinden Nazım’ın hasretine, Frida’nın acıyı sanata dönüştüren gücünden Pessoa’nın melankolisine uzanan geniş bir kültürel yelpazede, okurunu edebiyatın ve felsefenin şifalı dehlizlerinde bir yolculuğa çıkarıyor.
Anlatının merkezinde yer alan "içeriden kapanan kapılar" metaforu, hepimizin içinde görülmeyi bekleyen, fırtınalardan sağ çıkmış o "zarif kazazedelere" bir selam niteliğinde. Yazarın üslubu, deneme ile anlatı arasında ustalıkla salınırken, adalet duygusunu vicdanın ince terazisinde tartarak okurunu hüküm vermeye değil, görmeye ve anlamaya çağırıyor.
Gelincik Mevsimi, sadece okunup geçilecek bir kitap değil; kırılmanın yok olmak değil berraklaşmak olduğunu hatırlatan, yaralarımızı sevmemize vesile olan bir başucu eseri. Sevilmenin değil, birbirimize "iyi gelme"nin o onarıcı gücüne inanan herkesin bu "mevsim"de kendine ait bir köşe bulacağına inanıyorum. Kendi sesini duymak ve "bu dünyadan geçerken iz bırakmak" isteyen her kitapseverin kütüphanesinde mutlaka yer alması gereken, tefekkürü bol, ruhu şifalandıran bir başyapıt.
Çiler Nazife Koşar 
Gelincik Mevsimi
Çiler Nazife Koşar Gelincik MevsimiReklam
HAYAT BAZEN SADECE ÖZLEMEKTEN İBARETTİR: NERGİS MEVSİMİ1000Kitap
Bazı kitaplar vardır, okurken burnunuza bir koku gelir. Çiler Nazife Koşar’ın kaleminden dökülen Nergis Mevsimi, daha ilk sayfasından itibaren nergislerin o büyüleyici, hüzünlü ama bir o kadar da umut dolu kokusunu ruhunuza işliyor.
Deniz ve Nergis... Ya da ruhlarındaki yansımalarıyla Fikret ve Nur. Onların hikâyesi, günümüzün "tüket ve at" ilişkilerine inat; sabırla, incelikle ve "maddeden manaya" evrilen bir yolculukla örülmüş. Yazar, aşkı sadece kavuşmak olarak değil; beklemek, emek vermek ve sevdiğini ruhunun en korunaklı yerinde saklamak olarak tanımlıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen, karakterlerin birbirlerine yazdığı (ya da yazamadığı) mektuplar oldu. "Adın vuslat senin," diyen bir adamın, sevdiği kadını bir "Dişi Kartal" gibi görmesi, onun güçlü duruşuna duyduğu saygı ve araya giren yıllara, yollara rağmen bitmeyen sadakati... Hepsi o kadar gerçek ve o kadar bizden ki.
Yazarımız Çiler Nazife Koşar, hukukçu kimliğinin getirdiği insan sarrafı yönü ile edebiyatçı ruhunu bu eserinde ustalıkla harmanlamış. Bize aşkı sadece kavuşmak olarak değil; beklemek, emek vermek ve sevdiğini ruhunun en korunaklı yerinde saklamak olarak tanımlamış. Aynı zamanda bir kadının hayata karşı tek başına, onurlu ve dimdik duruşunu, bir erkeğin ise bu güce duyduğu hayranlıkla harmanlanmış sevdasını nakşetmiş satırlara.
"Hayat bazen sadece özlemekten ibarettir," diyor kitapta. Eğer siz de aşkın eski zamanlardaki o naif, sabırlı ve derin halini özlediyseniz, bu kitap tam size göre. Yüreğinize nergis kokulu bir dokunuş bırakacak.
Mutlaka okunmalı.
Nergis Mevsimi Çiler Nazife Koşar
Nergis Mevsimi Çiler Nazife KoşarBir Kadının İç Dökümü : NAR MEVSİMİ1000Kitap
Çiler Nazife Koşar’ın Nar Mevsimi adlı eseri, yalnızca bir anı-öykü kitabı değil; aynı zamanda içsel bir yüzleşme, duygusal bir hesaplaşma ve zarif bir yaşam kaydı. Sayfaları çevirdikçe, insan bir kadının hem evlat, hem anne, hem hukukçu, hem de bir “insan” olarak kırılmalarına, yeniden doğuşlarına, sevda sancılarına ve direnç noktalarına şahitlik ediyor.
Kitap; annesinin yoğun bakım günlüğünden tutun da mesleki birikimlerin, aşka dair hüsranların, ölüme karşı duruşların, çocukluk özlemlerinin ve en çok da özlemin kelimelere dökülmüş halinden oluşuyor. Öyle yalın ve öyle sahici bir dili var ki, kimi zaman başucunuzda bir dost gibi konuşuyor, kimi zaman içinizi kavuruyor, bazen de gülümsetiyor birdenbire.
Birçok yazı, bir mahkeme salonu kadar gerçekçi ve soğukkanlı başlayıp, bir hastane odası kadar sessiz ve buruk devam ediyor. En sıradan cümlelerde bile bir duygu yarığı var. O yarıklardan sızanlar ise; anılar, korkular, umutlar ve yıkımlarla yoğrulmuş. Özellikle “Senin İçin Mücadele Etmeyen, Sadece Gitmeni Bekliyordur” ve “Sevmek Kimi Zaman Rezilce Korkuludur” bölümleri, sadece birer yazı değil; aynı zamanda derin bir varoluş anlatısı gibi.
Yazarın hukukçu kimliğiyle birlikte, dili hem ölçülü hem de son derece vurucu. Yer yer Sabahattin Ali, Tomris Uyar, Attila İlhan ve Çiğdem Talu gibi isimlere gönderme yaparak hem nostaljik hem de çok tanıdık bir atmosfer kuruyor. Bahsettiği olaylar kadar, olayların çevresinde bıraktığı duygusal tortular da güçlü.
Kitabın en etkileyici yönlerinden biri ise içtenliği. Göstermiyor, hissettiriyor. Anlatmıyor, yaşatıyor. Öyle ki, kimi cümlelerde kendi annemi özlüyorum, kimi paragraflarda kayıplarımla göz göze geliyorum. Okurken yanınıza mendil almanız gerekebilir ama aynı zamanda umutla sarılmak da isteyebilirsiniz kendinize.
Nar