Bir sabah uyandın ve herkes günahlarını biliyor!
Bu kitaba hiçbir beklentiyle başlamamıştım ancak beklemediğim kadar çok sevdim. Distopya okumayı zaten çok seviyorum fakat bu kitapta sadece distopya değil, çok güçlü bir karakter hikâyesi de var… İkisi bir arada tadından yenmez!
Konusu; Yakın gelecekte geçen, insanların yaptıkları hataların gizli kalmadığı ve toplum tarafından çok sert bir şekilde yargılandıkları bir dünyada geçiyor. Fakat kitap aslında sistemden çok bir insanın yalnızlığını, utancını, dışlanmışlığını ve zamanla değişimini anlatıyor.
Kurgusu gerçekten çok iyiydi ve beni asıl etkileyen şey Hannah’ın karakter gelişimi oldu. Kitabın başındaki Hannah ile sonundaki Hannah aynı insan fakat aynı kişi değildi. Zaten kitabın adı da bence bunun en güzel metaforu: Uyandığında. Bu kitap aslında bir sabah uyanmanın değil, insanın yaşadıkça, yalnız kaldıkça, acı çektikçe yavaş yavaş uyanmasının hikâyesi. Hannah kitabın sonunda kurtuldu mu bilmiyorum ama bence sonunda uyandı ve kendisi oldu.
Okurken en çok hissettiğim şey şuydu: Bir insanı cezalandırmanın en acı yolu belki de onu en çıplak hâliyle herkese gösterip sonra tamamen yalnız bırakmak.
Distopya seven herkesin çok seveceğini düşünüyorum. Benim için uzun süre aklımdan çıkmayacak kitaplardan biri oldu.
Okumayı düşünüyor musunuz?
Uyandığında
Kürtajın ahlak suçu sayıldığı ve cezasının deri rengi değiştirmek olduğu bir dünya düşünün. Nüfus çok azalmış insanlar üremek zorundalar kürtaj hem dinen hem de sosyal olarak çok yanlış. Din toplumda ana söz sahibi ve aşırı dindar biri rahipten hamile kalıyor. İliklerinize kadar kızın toplumca yanlışlarını ama size göre doğrularını hissedeceğiniz bir kitap.
Reklam
Kızlarla ilgili temel algılardan bahsediyor,mesela bir kızın beyzbol oynaması,saçlarını kısa kestirmesi,kilolu veya çok zayıf olması gibi durumlarda bir çemberin dışında ister istemez kalınıyor.Aile olarak buna sebep olmayıp destek olunması gerektiğinden bahsediyor kitap.
Genel amaç olarak doğru ancak akran zorbalığının bu kadar fazla olduğu bir dönemde sadece ailenin destek olmasının tek başına yeterli olmayacağı görüşünü taşıyorum.Nitekim bir anne olarak çocuğumun her konuda yanındayım aldığı kararları ve isteklerini de önemsiyorum ama bu demek değil ki hersey harika gidecek.
Kilo olayında özellikle kadınlarda bir genel kanaat var,herkesi standartlaştırma çabası bulunuyor bunlara da değinmiş.
Kitap benim için genel olarak etkileyici olmakla birlikte; dilinin, devrik cümlelerinin zorluğunu inkar edemem.
Çeviri beni biraz zorlasa da, okumaya değer buldum.
Kitabı bir çırpıda okudum ve beni çok etkiledi, çok tempolu ve akıcı, başlarda asla kitabı elimden bırakamadım. Fakat sonu beni çok tatmin etmedi, daha tempolu belki de daha uzun olmalıydı.
Kitap kırmızıdan kendi ten rengine dönüşü anlatıyor çünkü distopik ve din baskısı altında ezilen ve doğruyu yanlışı ayırt edemeyen bir toplumu anlatıyor. Uyandığında bir baş kaldırış ayrı zamanda doğruyu bildiğimiz yanlış şeyleri de barındırıyor. Çok etkilendim ve çok beğendim.
İnce ve derindi...
Kendimize olduğumuz gibi sevebilmeyi öğrenmek neden bu kadar önemli?
Çünkü yanlışlarımız, eksiklerimiz, doğrularımız, iyilerimiz, kötülerimiz hepsi biziz.
Yazar kitabın sonunda çok güzel özetlemiş.
"Sen bir hata değilsin.
Tamamen ve bütünüyle, olduğun gibi yeterlisin."
Reklam
Reklam