Delifişek, Jose Mauro Vasvoncelos’un Şeker Portakalı, Güneşi Uyandıralım ve Delifişek üçlemesinin sonuncusu. Zeze karakterinin sırası ile çocukluk, ergenlik ve gençlik yıllarını ele alan üçleme. Bu nedenle bu sıralama ile okumanızı tavsiye ederim doğru bağlamı kurabilmek için.
İlk kitaplardaki içsel çöküntünün aksine Delifişekte Zeze karakterini biraz daha mutlu görmek açıkçası beni mutlu etti. Ancak tam babası ile arasının düzelmesi ile kendini sonunda ait hissettiği bir yuva var derken tekrar aynı içsel hezeyana sürüklenmesi de bir o kadar üzdü. Çünkü tüm kitaplarda anlıyorsunuz ki Zeze için aile demek baba demek. Yazarın anlatım dili ile Zeze’nin hissettiği tüm duyguları ve acıyı derinden hissediyorsunuz. Daha önceki kitaplar da dahil hiçbir yerde kadın figürü üzerine düşülmüyor. Tüm kitaplarda Zeze’nin baba figürü ile cebelleştiğine, baba tarafından kabul görülmemenin verdiği yıkıma şahit oluyoruz.
İlk iki kitabın aksine daha kısa ve karşılıklı diyologların daha fazla olması sebebiyle daha akıcı. Tek solukta okuyabileceğimiz bir kitap ancak bitmesini hiç istemeyeceksiniz.
Kitabın sonu da okuyucuya net bir son vermiyor. Zeze gitmek istediği uzaklara gitti mi? Çok sevdiği Silviaya ne oldu? Kapanış sayfaları babasının ona destek olması ile bitse de Zeze’ye mutlu bir son istemiştim. Bence kesinlikle üçlü olarak okunması gereken kitap.
DelifişekJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 202133,6bin okunma