Çeşit çeşit yalnızlık vardır. Momo‘nun ki çok az kişinin bildiği ve çok az kişinin dayanabileceği bir yalnızlıktı. Bir hazine sandığının içine kitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğacakmış gibi hissediyordu. Hiçbir çıkış yolu yoktu. Kimse ona ulaşamıyor o da kimseye varlığını gösteremiyordu. Dağ gibi bir zaman yığının altında bunalmış kalmıştı.
*Spoiler İçermez*
Kitabı okuduktan sonra birkaç inceleme okudum. Çoğu yorumlar “cinayet kurbanını ilk sayfadan öğreniyorsunuz ancak bu kitabın sürükleyiciliğinden hiçbir şey kaybettirmiyor” şeklindeydi. Açıkçası benim için öyle olmadı, cinayetin işlendiği kısma gelene kadar, yaklaşık olarak sayfa 80 ve sonrasına tekabül ediyor, kitap biraz yordu diyebilirim. Kitabın dili ağır değil ancak cümleler çok uzun ve betimleme çok fazla. Merak duygusu da olmayınca bir tık yordu maalesef. Ancak romanın konusu dikkat çekici, kurbanın kim olduğundan ziyade hangi sebeple kim tarafından ve ne şekilde öldüğüne ilişkin merak geliştirirseniz benim okurkenki yaşadığım yoruculuğu yaşayacağınızı zannetmiyorum.
Kırmızı PazartesiGabriel Garcia Marquez · Can Yayınları · 202595,3bin okunma