Ahmet Ümit’in kitabın kapağında da yazdığı gibi “Kurbanı öldüren kendi tutkusudur bazen...” Üç ayrı hikaye var kitabın içinde ve hepsinde tutkularının kurbanı olmuş üç insan anlatılmış.Tutkularımızın bizi nereye çekeceğini kestiremeyiz çoğu zaman çünkü esiri oluruz onların.Kopmak istesek kopamayız ki istemeyiz de zaten.Zevk aldığımız anlar hep bizimle kalsın isteriz bu yüzden peşi sıra gelecek felaketleri göz ardı ederiz düşünmeyiz bile.Ahmet Ümit her konuyu kusursuz işlediği gibi tutkularımızın nasıl kanlı gerçeklere dönüşebildiğini de çok güzel işlemiş.Akıcı bir kitap olmuş.