Hakan Güngör
@hkngngr
2 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
1940 civarında yazılmış kitabın içindeki pekçok cümleyi insanların yüzlerine haykırmak istediğim bir 2018 Eylülünden yazıyorum.
Aynı duyguları paylaştığım biriyle kitabı saatlerce konuşmak gerekirse tekrar tekrar okumak baştan başa bambaşka yorumlar,renkler, şekiller duymak kurmak istiyorum ki diğer incelemeler ve yapılan yorumların büyük bir kısmını okumaya çalışarak bu duyguyu gerçekten hissettim tüm inceleme,yorum yazanlara binbir şükranla.. Ben bu inceleme yazma konusunda pek becerikli olabileceğimi düşünmüyorum yeterli deneyim,bilgi,beceri eksikliği hissettiğimden belki de..o yüzden sadece okuyorum ve duvarda hep aynı noktaya kilitlenip düşünüyorum, düşünüyorum ve düşünüyor(dum) ama bu defa yazmak istedim çünkü tutamıyorum!
Kitabı mı anlatmalıyım yoksa kendimi mi kafam gerçekten karıştı.. Bitirdiğimden beri başka kitaba elimi sürmeyi deneyip kor alev tutmuş da soğuk suya kavuşmaya çalışır gibi içimdeki şeytana-veya şeytan sandığıma- sarılıyorum cümleleri tekrar tekrar okurken bu defa buraya yazarak bir iz bırakmaya karar verdim.. Ömer,Macide,Bedri Bey, Nihat.. hepinizi hem sevdim hem nefret ettim hayatta zaten kim mükemmel ki değil mi? Hepiniz verdiğiniz kararlar,yaptığınız yanlışlar,düştüğünüz bataklarla ,inandığınız doğrularla kendinizdiniz ve ben çok şey öğrendim sizden,her birinizden.
Kitaba başlamadan okuduğunuz önsöz ile bu kitabın öyle böyle değil de bambaşka bir atmosferi olduğunu anlıyorsunuz ama ben anlamazdan geldim sadece bir kurguymuşcasına okuyup bitirince ufak bir araştırmayla siyasi fikirler kavgasının ortasında kalıvermenin şaşkınlığıyla Kim haklı,ne doğru, tamam da geriye ne kaldı ?? çıkmazlarından virajı alarak yoluma devam ettim üzerlerine çok düşündüm ama yorum yapamadım çünkü zaman yaşanan her duruma bambaşka sonuçlar gebe bırakan
Hakan Güngör
Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.Sonsuz teşekkürler.Saygılarımla...
Reklam
Kitapla daha doğrusu yazarla tanışmam Bungou Stray Dogs isimli anime sayesinde oldu.Yazarın en tanınmış eseri olan İnsanlığımı yitirirken yarı otobiyografi şekilde nitelendirebileceğimiz yazarın hayatından kesitler ve duygu düşünceleriyle karşımıza çıkıyor. "Hayata dikiş tutturamamış" kavramıyla tanıştırdı beni Dazai. Yaşamak sanki onun için uygun bir şey değilmiş gibi tekrar tekrar hayatına son verme gayretiyle çabalıyor,beyni bununla haşır neşir iken bir yandan da maskeler altında sakladığı kişiliğinin ve yalnızlığının buhranlı ve bir o kadar karmaşık fikirleriyle zor bir süreç içinde yıpranıyor.Kitabı okudukça Dazai'nin yalnızlığıyla yalnız kalıp bazen onun depresifliğinin üzerime sindiğini hissettirdi bana. Sanki ellerimin arasından kayıp yalnızlığına mahkum oluşunu uzaktan izliyormuşcasına bir hüzne kapıldım okurken. Animeden kaynaklı yazara ayrı bir ilgi duyduğum için midir bilemiyorum ama hayata bakışıma,sahip olduğum değerlere ve yaşamaya farklı bir pencereden bakmamı sağladı.
Hakan Güngör
Sayenizde intihar ettim mutlu musunuz?