Gelmeyeceksin biliyorum,
Ben sonsuz bir özlem içerisinde sana hasret kalacağım,
Hüznüm bağrımı yakacak, ben ona da alışacağım,
Yalnızlık korkusu sarmış her yanımı, böyle de yaşayacağım...
Gelmeyeceksin biliyorum,
Hayalin de alıştıra alıştıra uzaklaşacak benden,
Mutluluk, bir güvercinin kanatlanıp yok oluşu gibi terk edecek beni,
İstesem de artık kulaklarım duymayacak zarif sesini...
Gelmeyeceksin biliyorum,
Beni çaresizlik duyduğum şehirde bir başıma bırakacaksın,
Korkularımı gizlettiğim meydanlarda
aratacaksın,
Bir defa yanmak neyse de, sen beni her gün yeniden yakacaksın
çocukken dağların en yükseğine çıkıp bulutlara dokunmayı isterdim...
o zamanlar ne güzel zamanlarmış.
yıllar neleri alıp götürmüş bizden böyle, eski masumluğumuzu kaybetmişiz...
keşke bulutlara ulaşamayacağımızı ögrenmeseydik hiç....