Hamdi Gün

"İşte bu dünya tiyatrosunda, sahnesinde de aynı şey olur," dedi Don Quijote. "Kimileri imparator rolü oynar, kimileri papa; kısacası bir tiyatroda bulunabilecek bütün roller vardır. Ama sonunda, yani hayatın sonuna gelindiğinde, ölüm herkesin sırtından, onları birbirinden ayıran giysileri çıkartır; mezarda herkes eşittir."
Sayfa 514·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam

Hamdi Gün

, bir kitap okudu
10/10
·125 syf.·
3 günde okudu
·
2022 25. kitabı
A. Ali Ural
8.7/10 · 1.458 okunma
Ölüm, doğumla gelen ve sonradan edinilen bütün farklılıklarını elinden alıyor insanın. Kralla soytarı, devle cüce, bankerle dilenci yan yana gömülüyor. Tahterevallinin iki ucu bir anda eşitleniyor. Yükselme ve alçalmanın kalp atışlarıyla beraber durduğu bu anda, hayatın o ihtişamlı dengesi bir kez daha kuruluyor.
...ölü mü fark etmek de tehlikeli ve yasaktı. Ölümü anlamak kendimizi ona hazırlamayı gerektiriyorsa neden öğrenelim ki onu? Bu sarsıcı bilinçle yaşamayı başaranlar bizim bilmediğimiz neyi biliyor? Oyunun en tatlı yerinde, pencereden "Eve gel!" diye seslenen anneyse ölüm, oyunu devam ettirmenin bir yolunu bulmalı.
Bütün imkânlarımı bir çırpıda kesip atıyor ölüm. Bütün projelerim yarım kalıyor. Oysa neler yapacaktım. Sevdiklerimin ölümünün üstesinden bile bir şekilde gelebilmişken, kendi ölümüme dayanamıyorum. Benden sonra hayatın devam edecek oluşu kabul edilebilir bir şey değil!
Reklam