Belki bilirsiniz, göğüsteki son gazete hikayesi vardır. Yeri gelmişken anlatmak isterim. The New York Times `ın kurucularından biri bir yetimhanede büyümüş. Arkadaşları ve kendisi sokağa çıkar ve gazete satarlarmış. Soğuk havalarda üşütmesinler diye göğüslerine de bir tane koyarlarmış.Bir gün yine o dondurucu soğuklardan birinde çocuklardan biri bütün gazeteleri satmış ve hırslanıp göğsündeki son gazateyi de çıkartıp bir müşteriye vermiş. Çocuk o gece ateşlenmiş ve sabahı çıkartmamış.Yani ancak biz varsak hayat var .Biz yoksak zaten hayat da yok . Mal mülk de yok . Mutluluk ya da mutsuzluk da yok. Önce "biz" varız, sonra diğer her şey geliyor.