Tuğba Katırcı
@hobbitt
Onların yanında yaşarken, onların üzerinde yaşıyordum. Bu yüzden gücendiler bana.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sahiden, ne çok gülmüşümdür, keskin pençeleri olmadığı için kendilerini iyi zanneden zayıflara!
Birini çok sevmenin bedeli bir daha kimseyi sevememektir.
Elbette bir orman ve bir geceyim ben karanlık ağaçlardan: ama benim karanlığımdan ürkmeyen, gül çardakları da bulur servilerimin altında.
Ah, onların çığlıkları da tırmaladı kulaklarınızı, ey erdemliler:
“Ben ne değilsem, odur bana tanrı ve erdem!”