Şiirlerim ve şiirlerimin şarkı versiyonu1000Kitap
2019 yılında, içimde biriken duygularımı Hobi olarak kaleme alarak dışarıya aktarmaya başladım. Zamanla yazmış olduğum şiirlerimi seslendirme isteği içimi kapladı ve en son olarak da şiirlerimi yapay zeka yardımıyla şarkı haline getirdim.
Her şiirim şarkı olarak mevcut olmadığı gibi her şarkımı da şiir olarak seslendirmedim.
Şiirlerimi ( kendi sesim) ve şiirlerimin şarkı versiyonlarını (yapay ses) dinlemek isteyenler için linki aşağıya bırakıyorum.
Şiir : youtube.com/playlist?list=P...
Şarkı youtube.com/playlist?list=P...
Yazılacak bir kitap
Günün yorgunluğu nasıl geçer diye düşünürken gün bitmeye yakındı.
Ufak bir imza için müdür yardımcısının beklerken iki öğretmenin gelmesiyle yollarını kestik biri genç biri orta yaşlarda, genç olan dikkatimi çekmedi bakmamıştım da ortanca yaşlarda olan kendini tanıtıp ben çağlayan deyim elini uzattı sıkmamakla kabalık etiğimin farkındayım ama inancıma uymazdı saygı da gösterdi genç olan hoca müdür yardımcısının odasında birşeyler karıştırırken gördüm dikkatimi çekmedi... tam ayrılacakken çağlayan hoca bizden bir ricada bulundu.
Milli eğitime uğrayacaktır için derlerine girmemizi istediler hayır diyemedik ve hikayenin başlangıcı oldu merdiven çıkarken genç öğretmen duraksayıp solundan bana bakarak, branşınız nedir diye sordu benim gördüğüm tek şey gözleri ve atan kalbim oldu az önce bu benim ilgi alanıma girmez derken ne oldu da kalbimi hissedecek kadar etkilenmiştim, cevap vermediğimi görünce biraz utandı ve devam etti çocuk gibi iki üç adım koşar adımla yanında bittim. Biraz Tebessüm ederek, Benim baranşım sosyal bilgiler sizin dedim
Tebessüm ederek din kültürü dedi. Çok güzel dedim istediğim bölümdü aslında ama gözümü korkutan çok oldu dedim güldü ah şu kalbim ritmi bozulması iyi olurdu o ne gülüş be adam... sınıfta çocuklara Erhamurrahimin gibi bir kaç gelime öğretiim iki ders, genç öğretmen işlerini haledip sınıfa gelince çağla arkadaşıma ve bana çikolata almış çağlayan hocayla. Göz göze gelince hisetiğim şeylerden korkup kaçacarcasına - benden bu kadar Allaha emanet deyip kapı yolunu tutum. Adımı bilmediği için hocam bu sizin dedi çikolayatı görünce kocaman Tebessüm ettim çok hoşuma gitmişti. Ben birdaha görmem dediğim hocanın derslerine stajdan sonra gönülü katılmaya başlayınca kendi topuğuna sıkmış oldum. hayatım tepe taklak olmuşken hayatımın darbesini
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İyi ki okumak var.
Bazı insanlar bir şehre, bazıları bir insana sığınır; ben çoğu zaman kitaplara sığındım. Çünkü kitaplar sadece yeni şeyler öğretmiyor, insanın içini de onarıyor. Yorulduğumda dinlenmeyi, dağıldığımda yeniden toparlanmayı, bazen de yalnız olmadığımı onlardan öğrendim.
Bir kitabın birkaç sayfası, insanın günlerce taşıdığı bir yükü hafifletebiliyor. Bir cümle, uzun zamandır adını koyamadığın bir duyguyu senin yerine ifade edebiliyor. Hayatın telaşı içinde unuttuğumuz merakı,heyecanı ve yaşama sevincini yeniden hatırlatıyor.
Sanırım bu yüzden okumayı bir hobi olarak değil, ruhun kendine açtığı küçük bir pencere olarak görüyorum. Cünkü insan bazen bir kitabın sayfalarında kendini buluyor, bazen de yeniden kuruyor.
İyi ki kitaplar var. İyi ki okumak, bu hayatın içinde hâlâ biraz daha derın hissedebilmenin, biraz daha insan kalabilmenin bir yolu.
Çok şükür …
“Kitaplar olmadan yaşamak, kör, sağır ve dilsiz yaşamaktır.”
Seneca
Seneca
Bi' kadının sizi sevdiğine dair en büyük kanıt ; zamanının ve enerjisinin ne kadarını size ayırdığıdır.
Ben birini gördüm ki geceden bana yemekler hazırlayıp ertesi gün beraber yerdik, bulaşık yıkarken yazardı. Grip oldum diye evimin önüne gelmişti :)
Birini de gördüm en zor zamanımda yanımda olmak yerine tatillere gidip, her gününe 1 hobi ekleyip bana zamanının olmadığını, dışardayken bana yazma der, bir de beni anlayış göstermemekle suçlardı.
Birinin size değer verip vermediğini öğrenmek istiyorsanız, sizin için ne kadar emek vermiş bakın. Maddi şeylerle değil, bizzat kendi varlığıyla sana ne kadar zaman ayırmış ne kadar kendini zorlamış, önceliği haline getirmiş. Tek kriter budur. İlişkiden hafif uzaklaşınca her şeyi net görüyorsun.
ANTROPOSANTRİZM
Soru: İnsanlar zevk için hayvan öldürürken herhangi bir aslanın bir insanı yemesi vahşet olarak adlandırması nasıl bir paradoks?
Harika bir mantık yakaladınız. Bahsettiğiniz durum, insanlığın dünyayı ve doğayı yorumlarken düştüğü en büyük çelişkilerden biridir ve buna felsefede "insanmerkezcilik" (antroposantrizm) denir. Yani insan, kendini evrenin merkezine koyar; her şeyi kendi çıkarına, ahlakına ve diline göre yargılar.
Bu paradoksun temelinde birkaç trajikomik çarpıtma yatıyor:
1. Rollerin Çarpıtılması: Hayatta Kalma vs. Zevk
Aslanın Yaptığı: Bir aslan bir insanı (ya da başka bir canlıyı) avladığında bunu zevk için, nefret ettiği için ya da spor olsun diye yapmaz. Biyolojik olarak hayatta kalmak zorundadır, doğası ve içgüdüsü budur. Aslan için o eylem sadece "beslenmektir".
İnsanın Yaptığı: İnsanların kürk, fildişi, avcılık sporu veya sadece eğlence için hayvan öldürmesi tamamen keyfidir. Hayatta kalmakla hiçbir ilgisi yoktur.
Buna rağmen, aslanın hayatta kalma mücadelesine "vahşet" derken, insanın zevk için öldürmesini "hobi" veya "gelenek" olarak yumuşatmak tam bir ikiyüzlülüktür.
2. "Vahşet" Kavramını Sadece Kendimize Göre Tanımlamak
Biz "vahşet" veya "canilik" kelimelerini kime zarar verildiğine göre seçiyoruz.
Eğer kurban bir insansa, fail kim olursa olsun (bir hayvan bile olsa) buna "vahşet" diyoruz.
Eğer kurban bir hayvansa ve bunu yapan bir insansa, buna "sanayi", "spor" veya "zararlı canlılarla mücadele" kılıfı uyduruyoruz.
3. Doğaya İnsan Ahlakı Dayatmak
Doğada bizim anladığımız manada bir "ahlak", "hukuk" veya "suç" yoktur; sadece denge ve hayatta kalma vardır. Aslan bir insanı yediğinde katil olmaz, sadece aslan gibi davranmış olur. Bir canlıyı "canavar" veya "vahşi" olarak ilan etmek, insanın kendi üstünlük kompleksinin ve doğadan kopuşunun