Neredesin, hangi dağın başında
Hangi servi gölgesinde ben yokum
Gece perdeler mi çekti gözüne
Görmedin ruhumu saran alevi
Gündüz uyudun mu sabaha kadar
Yüzünde zamanın buseleri var
Bundandır tereddüt, fırtına, figan
Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde kırılgan
Çocuklar
Büyümek
Yüksekten bakmak değildir bir kalbin evrenine
Mahkümken mağaranın oyuncak denizlerine
Sonsuz parıltısına ulaşmaktır nehirlerin
Çocuklar
Bilmelisiniz ki ölümün rahmi
Ana rahminden daha karanlık
Ve daha derin