Hayatın bizi nereye savuracağını bilemiyorduk.Bir gün sınırın bu tarafında ertesi gün öte tarafında. Dün yasaların yanında bugün tam karşısında.Dün boğazıma bıçak dayayan el şimdi hamur yoğuruyordu.Hayat bana daha neler öğretecekti kim bilir.
Harun Abimin değil,Cevdet Abimin yolundan gidiyordum aslında.Evdeki kasetler,romanlar, şiir kitapları benim için tam bir hazineydi.Kasetçalara bir kaset yerleştirip kederle yere uzantyor,abimin bana verdiği sözlüğün yardımıyla bir gün kendi dilimde yazacağım o büyük romanı,Yaşanmışlar'ı düşünüyordum.
"Her şeyin bir bedeli vardır ve herkes bu bedeli ödemek yaptıklarının cezasını çekmek zorundadır!"dedi Victor.O bedel sözcüğünün içinde ben de vardım elbette.