Zamanın nasıl geçtiğini anlamadığım bir salıncaktayım. İşyeri ve ev arasında sallanıp durduğum. Peki ya bu monotonlukla, nasıl hızla geçiyordu zaman? .. Akşamı beklememek akşam olunca sabahı beklememek hızlandırıyormuş meğer zamanı. Fransızlar zamanın korkanlar için uzun, mutsuzlar için yavaş, mutlular için ise çabuk geçtiğini belirttiler. Harika, mutlu bir monotonluk varmış bende! Çay saatim gelmiş hoşçakalın..