Istırabın kötü tarafı - acıyı tattırmasıdır, çünkü acıyla aynı tözden olan kendi kişiliğimizin tadına varırız o zaman.Yaşamaya zevk almaya susayınca sığınılacak son sahici sığınaktır bu.
Ne kendimizi biliriz ne de birbirimizi. İnsan ruhu karanlık, vıcık vıcık bir uçurum, dünya yüzünde kesinlikle kullanılmayan bir kuyudur. Gerçekten tanısa kimse kendini sevemezdi; ve kendini beğenmişlik denen şey olmasa, hepimiz ruh anemisinden ölür giderdik.