Hatice Yıldırım

Hatice Yıldırım
@htcyldrm
Vicdanın senin kıblendir, kaybetme.
Cumhuriyet üniversitesi
86 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi.
Sayfa 184·Kitabı okudu
Reklam
Bu tuhaf, onu özlemiyorum, hiçbir konuda pek bir şey hissetmemem tuhaf, dedi Montag. Bir saniye önce şunu farkettim ki, o ölse bile üzülmeyeceğim… sanmıyorum. Bu doğru bir şey değil. Bende bir terslik olmalı.
Sayfa 183·Kitabı okudu
Bir kitabı kapağına göre yargılama.
Sayfa 182·Kitabı okudu
Kendimize kabul ettirmemiz gereken en önemli şey önemli olmadığımızdı, ukalalık taslamamamız gerektiğiydi; kendimizi dünyadaki başka hiç kimseden üstün görmemeliydik. Bizler kitap kabından başka bir şey değiliz, kendi içimizde önem taşımıyoruz.
Sayfa 180·Kitabı okudu
Dışımız serseri, içimiz kütüphane.
Sayfa 180·Kitabı okudu
Reklam