Hatice Kübra
@htkbr
Tek başınalığın yolcusu
Reklam
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye ortadan ayırdım kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek cesur ve onurlu diyecekler halbuki suskun ve kederliyim...
Bıkkınlık, makinemsi bir yaşamın edimlerinin sonundadır ama aynı zamanda bilincin devinimini başlatır.
Günlere tutunuruz çünkü ölme arzusu fazla mantıksaldır; bundan dolayı da işe yaramazdır. Yaşamaya devam ederiz çünkü yaşamın akıldışı tarafı, ölümün mantığını yener. Ölüm, düşüncenin bir sonucudur; oysa hayat, düşüncenin inkârıdır.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?
Reklam