Şimdi hangi yana dönsem, hangi duaya sığınsam, bir yanım hep senin yokluğunla terbiye ediliyor. Çünkü insan en çok, içinde kıyametler koparken dışarıya 'nasip' dediğinde yorulurmuş. Benim nasibim, senin gidişinle başlayan bu bitmek bilmez sabır sınavıymış. Avuçlarımda senin için biriktirdiğim dualar duruyor, ama ne senin o dualara dahil olmaya niyetin var, ne de benim o dualardan seni çıkarmaya gücüm