Teacheristan

Travmalardan arınmak diye bir şey yok. İrili ufaklı yarık­larımızla yaşamaya devam edeceğiz. İnsan olmak, biraz da yarıklarımızla, kırıklarımızla, çatlaklarımızla yola devam etmek demektir. Yola devam ederken yine karşımızda iki seçe­nek var; yarıklarımıza, kırıklarımıza ve çatlaklarımıza sahip çıkmak veya onları görmezden gelmek. Eninde sonunda sa­hip çıkmak bize iyi gelecektir, ama bir süre yok saymaya ihtiyacınız varsa kendinize çok yüklenmeyin.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ailemize karşı tavrımız, onlarla ilgili hislerimiz çoğu za­man kendimizle ilişkimize dair de ipuçları verir. Beğenin ve­ya beğenmeyin, sevin veya sevmeyin, ailelerimiz ilk gerçekli­ğimizdir. Ne kadar onların ötesine büyümüş olsak da, ne ka­dar özgürleşip kendi sesimizi bulmuş olsak da, en dipte, de­rinde onlar yatar. Onlar bizim bu dünyada başlangıç nokta­mız, sıfır noktamızdır.
Jean-Paul Sartre kurduğumuz bağlara ve bağlanmaları­mıza dair çok daha kışkırtıcı bir iddia ortaya koyar; "cehen­nem ötekidir’’
Frankl'a göre hayatta anlam bulamadığımız zaman ortaya çıkan boşlukla baş etmenin bir yöntemi olarak bağımlılıklara sarılırız.