Ayşe Hümâ
@humaasen
İktisat
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
7 Ağustos
42 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Reklam
SonDuygu ve Düşünce
Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu;
O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği, sevdiği insan değildi artık!
"Seven yanılmış, sevilen yabancılaşmıştı!"
Kalbimin kapısına kimse giremez yazdım astım. Baktım ki bir Gül yüzlü girmiş içerde oturuyor.
- Hayırdır, dedim. Görmedin mi yazıyı?
- Ben okuma bilmem, dedi.
Bilmeyince açılan kapılar da var...
Bazen bilmemek daha güzel oluyor. Yapmışsın, o işi eylemişsin ama bilmiyorsun. Bilmeden yaptım diyorsun inanmıyorlar. Sana sığınıyorum anla ki yaralıyım. Yaramı sar unutmayayım. Yaramı sar özleyeyim. Senin bilmediğin tek şey benim...
Neden bir yalnızlık bulutu gibi
Gözlerinin yorgun semalarından
Duman duman çöküyorsun içime
Ben mi bugündeyim, sen mi yarında
Yeniden dönüyorum kendi karanlığıma
Şimdi soruyor bana kelebekler, kumrular
Kimdir o can kalesi, dağları bağlayan kim
Oysa bilmiyorlar seni unuttuğumda
Ürkek bir ceylan gibiydi kalbim
Reklam