...insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyiliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı. O yüzden aynı hataları tekrarlarlardı. Evet, işte böylesine aptal bir canlıydı insan...
Yol mu yordu, yol mu uzadı?
Varamadık bir türlü istediğimiz yere.
Araf'ta kaldı her yanımız,
Ne eskisi gibi olabiliyoruz,
Ne kendimizi tamamlayabiliyoruz...
Nazım Hikmet Ran