İçimdeki, sevgi denilen duyguların yaşayan ve titreyen gökkuşağı sönüyordu. Yerine iki de bir her şeye karşı parlayan mavi, zehirli öfke alevleri tutuşmuştu, bu saçma, bulanık ve hayattan yoksun dünyada, ağır bir hınç duygusu ve yalnızlığımın bilinci küllenmiş bir ateş gibi için için yanıyordu yüreğimde.