öncelikle şunu söylemeliyim kitap beklentimin biraz altında kaldı, gerçekten 10/10 ve sırlarla bulmacalarla dolu daha karmaşık bir kitap beklemiştim ama yine de gayet başarılı buldum. ilk başlarda biraz sıkılsam da sonu beni gayet tatmin etti hatta mal gibi kaldım yani hâlâ benim için netleşmeyen seyler var ikinci kitaba kaldi cogu sey ve onu da okumak istiyorum hemen. çok kolay okunabilir bir kitaptı bence ilaç gibi geldi rs'den çıkmak için birebir. ayrica nasil desem asiri rahat hissettirdi karakterlerin hareketlerini falan tahmin edebiliyorsunuz genelde ve okuması keyifliydi benim icin. devam kitaplarini okumayi dusunuyorum. kisacasi begendim ama on puan vermeyi düşünmüyorum. simdiii karakterler hakkinda dile getirmek istediklerim var;
öncelikle hawthorne kardeslerin arazi sınırları içersinde yaşayan her genç kıza aşık olma alışkanlıkları oldugu belli, hani tamam emily'i anliyorum oynadi sizinle etkileyiciydi falan ama kız öleli bir sene olmuş, ikiniz de kendinizi ölümden sorumlu tutuyosunuz ve şizofren dedenizin çözmenizi istediği için yolladığı (tum mal varliginu bıraktığı) kıza da yine ikiniz birden tutulmazsiniz ya of ahahsjaja. hawthorne kardesler zaten ayri bı mesele hepsi. ve bana biraz fazla tek boyutlu geldiler hepsinin tek bir ozelligi varmis gibi iste abi hawthorne, ciddi hawthorne, ayyaş hawthorne, eglenceli hawthorne. nash parada pulda gozu olmayan kovboy amca ve super kahraman gibi davraniyo surekli kurtarici kompleksmis falan filan, jameson bana simarik geldi nedenini aciklayamam ama cok sevemedim, grayson asiri klasik bi karakterdi zaten ve bunların ikisi de avery'e tutuldu ama gray bu sefer abilik edip kızı kardesine birakicak canim benim,
xander'in de hareketleri başından beri zaten cok yapmacık ve şüpheliydi dikkatimi cekmisti ama boyle bir sey