sonra kısa bir yolculuğa çıktım, elimde avcumda ne kalmış diye yokladım ki sessizliğim ve hüznüm dışında birşeyim yok-muş. vefa gösterdiğim her ne varsa ilk o yaraladı beni. bildiğimi sandığım tüm sorular cevaplarını sakladı benden. sakındığım bir gerçek ile başbaşayım. vaktidir, az kaldı! insan işte bir kuyuya düşüyor sonrası Allah'a emanet... hüznü reşha م