İnsanın kalbinin derinliklerine inip gizli hikayeler anlatmak istemesine neden olan türden bir zamandı. Güneşin parladığı yaz günlerinde sessiz kalan bazı duygular, yağmurun sağanak halinde yağdığı gecelerde kendini gösterirdi. Ne söylerse söylesin yağmur sularıyla temizlenecek gibi bir his vardı ve kalbindeki kuyu o kadar doluydu ki bir şeyler söylemesi gerekiyordu.
Baharda herkes yeni umutlardan, meydan okumalardan ve başlangıçlardan bahsederdi. Ama bahar belki gönülsüzce çiçek açıyor belki de hala geçmişin derin karanlığını hatırlıyordu. Yeniden solmaya yüz tutsa bile rolünü yerine getirmek için belki dişlerini sıkıyor, sadece baharın gerekliliklerini yerine getiriyordu.