“Böyle bir karanlığa girmek beni korkutmuyor artık. Tüm insanların istediği gerçek mutluluğu aramaya çıkacağım, kararım kesin. Aramaya birlikte gideriz,değil mi Campanella? Gidebildiğimiz kadar uzaklara hem de…”
alakarga,seni hatırlıyorum. o zsmanlar dimdik dururdun ve hayaller kurarken bu büyüdükçe büyüyen kabusu aklımın ucundan bile geçirmemiştim. her şey olup bittiği zaman ellerime senin kanın da mı bulaşmış olacak?