zeynep

Tepelerden, vadilerden, çalılıklardan, dikenlerden, parklardan, çitlerden, sellerden , yangınlardan geçerek her yere giderim, ay küresinden daha hızlı; ve peri kraliçesine hizmet ederim, kürelerini yeşilliklere çiğ damlatmak için. Uzun çuha çiçekleri onun hizmetkarlarıdır: Altın renkli yapraklarında benekler görürsünüz; bunlar yakutlardır, perilerin lütuflarıdır, bu beneklerde kokuları yaşar: Buraya gidip biraz çiğ damlası aramalıyım ve her çuha çiçeğinin kulağına bir inci asmalıyım. Elveda, ruhlar kümesi; gidiyorum: Kraliçemiz ve tüm elflerimiz yakında buraya gelecekler.
Sayfa 29·Kitabı okudu
“ Bir dolunay akşamı. Işıldayıp savrulan,dalgalanıp yuvarlanan, kabaran, titreşen dalgaların arasında ayrılmamak üzere tutuştuğumuz ellerimizi umutsuz bir silkinişle zorla bıraktığımda dalgalar bir anda kadını yutuverdi. Bir isim haykırdı. Benim adım değildi.”
Sayfa 44·Kitabı okudu
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Sayfa 41·Kitabı okudu
Mesela herhangi bir gün müthiş bir iç sıkıntısı seni boğar. Hayat sana karanlık,manasız gelir. İnsan, biraz evvel senin zırvaladığın gibi felsefeler yapmaya başlar. Hatta yavaş yavaş onu da yapamaz ve canı ağzını açmayı bile istemez.. Hiçbir insanın, hiçbir eğlencenin seni canlandıramayacağını sanırsın. Hava sıkıcı ve manasızdır. Ya fazla sıcak,ya fazla soğuk, ya fazla yağmurludur. Gelip geçenler suratına salak salak bakarlar ve on para etmez işlerin peşinde, bir tutam otun arkasından koşan keçiler gibi dilleri bir karış dışarı fırlayarak dolaşırlar. Aklını başına derleyip bu pis ruh haletini tahlil etmek istersin. İnsan ruhunun çözülmez düğümleri bir muamma gibi önüne serilir.
Sayfa 16·Kitabı okudu
“Böyle bir karanlığa girmek beni korkutmuyor artık. Tüm insanların istediği gerçek mutluluğu aramaya çıkacağım, kararım kesin. Aramaya birlikte gideriz,değil mi Campanella? Gidebildiğimiz kadar uzaklara hem de…”
Sayfa 75·Kitabı okudu