Çocukluk, insan ömrünün, bütün mevsimlere rengini veren ilkyazıdır.
Sayfa 115
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ayrılık ne biliyor musun? Ner araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte...
İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık.
Sayfa 110
Onca ağır yükün altında sana ayırabileceğim ancak yorgunluğumdur.
Sayfa 91
Duygularımın tonunu, sesimin rengini, gülüşümün akışını ve gövdemin devinimini hesaplamaktan; içimdeki suların yatağını değiştirmekten ve sonu hep başkalarında biten yollara sürülmekten, kedileri, serçeleri ve çiçekleri bile suçlar olmuştum.
Sayfa 87
Gecelerin uzunluğunu ben bilirim.
Ben bilirim yatakların ısıtamadığı yalnızlığı.
Sayfa 85