Sema
@hzsema
Ne zaman düşsem bu yalnızlığa, kitaplar koştu hep yardımıma
183 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"Herkes fikir ve kederini yüklenerek odasına çekilir, birbirlerini ve kendilerini yorgun olmakla aldatarak kederlerini böyle gizlemiş olurlardı."
"…seneler, hep çoğalan bir can sıkıntısı ve bıkkınlıkla geçerek ihtiyarlık bir gün onu çürütecekti. Hem de yaşamamış olarak, henüz yaşamakta sanılırken…"
"Beni mesut ve rahat görüyorsunuz değil mi? Fakat bakınız işte ağlıyorum… Demek ki ne mesut, ne rahatmışım, ooh, rahat değilim; hiç, hem hiç değilim… Saadet nerede! Ve açıklamak gerekince bir şey söyleyemeyeceğini, ciddi bir sebep bulamayacağını görerek bunalıyordu."
"Hayatın saadetlerinin nasıl hissedilmesi ve çözülmesi mümkün olmayan, nasıl idaresi imkansız küçük şeylere bağlı olduğunu, karşıdan yargılaması pek kolay görünen fakat ellerinde nasıl oyuncak olarak kalınan şeylerle bozulduğunu görerek büyük bir üzüntüyle şaşırıyordu."
"Ah, ara sıra ruhunu heyecanla titreten o şiir ve saflık meyli daimi olsaydı… Herkes gibi o da hayatı sade, ilk renkli masum gözlerle görseydi… Hayat onu kollarının arasına alıp tırnakları, dişleriyle parçalayarak bu hale getirmemiş olsaydı…"