O, benimle ilgilenmediği sürece, gerçek bir tanrıçaydı. Aşkımı, asla sözlerle ifade etmemiştim ama, gözlerin bir dili varsa, dünyanın en ahmak insanı bile, ona bakışlarımdan tutulduğumu anlayabilirdi. En sonunda o da beni anladı. Peki ya ben ne yaptım ? Donakalıp, tıpkı bir salyangoz gibi kabuğuma çekildim. Her bakışım giderek daha soğuk daha uzaktı.