"Hayata bakan bütün cümlelerimi söndürmüşsünüz.Bu çiçekler çiçek değil
Bu çınarlar çınar değil. Bu insanlar sizin bana anlattığınız insanalar değil.Hepsi basit bir taklit.
Hepsi iddiasız bir karalama. Hepsi sokak ressamlarının birkaç dakikalık çırpıştırması. Siz bana ne yaptınız? Açtınız içimi. Dünyayı hiçbir zaman benimseyemedim. Kabullenemedim. Beğenmedim. İşte böyle bezgin ve baygın, mağlup ve esrik, meczup ve kırgın, yalnız ve dalgın, çalan telefonlarımı açmayarak başımı dayadığım taşa anlatıyorum, içimin karanlıklarını."