İnsandaki ilk akılsallar, onun mükemmelleşmesini tamamlamadaki ilk aşamayı teşkil eder. Ancak bu akılsallar ona sadece mükemmelleşmenin tamamlanarak nihayete ulaşmasında kullanılmak üzere verilmişlerdir. Bu nihai mükemmellik ise, mutluluktur.
Çünkü, sadece küçük bir parça olanla zaman içinde miktarı sınırsız olan bir şey arasında nasıl bir nispet olabilir ve yine son derece kusurlu olan bir şeyin en yüksek mükemmellik derecesindeki bir şeye nasıl nispeti olabilir?